A maioría dos días

Levo varios días cunha frase metida na cabeza, unha “reflexión” da película 500 días juntos: “La mayoría de los días del año no tienen nada de especial, comienzan y terminan sin dejar recuerdos perdurables en la memoria. La mayoría de los días no tienen ningún impacto en el transcurso de una vida”.

Non sei pq. se me quedou na cabeza… pero pode que sexa pq. a maioría dos días da miña vida espero que suceda algo que os faga especiais.

6 comentarios

Archivado bajo Ralladuras, Reflexións

6 Respuestas a “A maioría dos días

  1. Hai quen dí que hai vidas nas que nunca pasa nada. Nunca. Eu creo que é cuestión de perspectiva. Ás veces un raio de sol que entra pola ventá ou unha persoa descoñecida que che sorrí pola rúa son máis importantes e perdurables que un deses momentos supostamente decisivos quetecambianlavida.

    Non?

  2. feitonacasa

    Sí, estou de acordo… eu, como levo varios días dándolle voltas a frase na cabeza, e despois de repasar a miña vida (na que nunca pasa nada :P) cheguei a conclusión de que, probablemente, a maioría dos días pasa algo especial… pero sinxelamente non nos damos conta, ou non lle damos importancia pq. non é nada tan especial como para que nos cambie a vida.
    No q sí estou de acordo é en que a maioría dos días non teñen demasiada influencia na historia “final” da túa vida… é decir, pasarían desapercibidos nunhas memorias.

  3. feitonacasa

    … bueno, eso se non traballas en unha grúa, que despois de pasarme unha hora de viaxe escoitando as historias do gruísta, chegueia conclusión de que é unha das profesións máis emocionantes que coñezo, jaja.

  4. Está guay esa peli. Muy guay.
    A veces, “esperando” perdemos de vista lo que realmente es especial en nuestra vida… y estoy de acuerdo con emereci, “esas cosas pequeñas” como un rayo de sol, una sonrisa o una sensación, son lo que hace de verdad especiales nuestros días… lo que pasa es que, a veces, estamos tan absorbidos por nuestras expectativas que nos perdemos “grandes cosas”…
    Un besín guapa!;)

  5. a proba das memorias non hai vida que a pase, a non ser que vivas unha guerra, teñas un traballo que cambie o curso da humanidade ou te tires a varias ducias de persoas con vidas tamén interesantes, é dicir, que viviran guerras, tiveran traballos que cambiasen o curso da humanidade ou se tiraran… xa me entendes.

    e logo como coñeciches ti a un gruista? parouche o coche? eso xa é que che pase algo.

  6. Pingback: Os meus momentos especiales | Feito na casa

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s