Se utilizando a lóxica non encontras respostas lóxicas, porque non recurrir á quiromancia?. Non che vai resolver as dúbidas, non che vai aclarar a mente… e obviamente non che vai descubrir o futuro… pero é tremendamente emocionante ver que historia che vai contando cada carta, e tremendamente interesante estudar que parte desa historia procede da lectura psicolóxica que che fai o que as lee.
Se a esto lle añadimos un “tarotista” ferrolano e verborreico, ademáis de todo o anterior será tremendamente divertido.
Por certo, en un ano atoparei un traballo xenial, que me vai encantar e que o vai cambiar todo. Eso sí, da miña idea de emigrar, nanai.
Aí queda eso Cabana…. por escrito.




Pode guiar. Por exemplo. En xuño de 2011 estas mesmas cartas dixéronme que o outono ía ser unha etapa de reflexión persoal existencial. Por qué non? E así foi.
Dende logo invitan á reflexión persoal, interior. As cartas din “x” e comezas a ver se hai algún tipo de relación coa túa experiencia. E mentres o estás a facer xa estás parada, pensando en ti. Iso os homes non o fan -en xeral digo, o varón medio coa súa socialización a costas-; unha pena para eles. Por iso as artes esotéricas calan máis entre as mulleres.
SE as couas que che din son positivas, dalgunha forma pensas nelas e valas provocando, non? A min pásame….
E se fosen negativas, sempre hai que pensar que non é máis que un “xogo”. Eu declárome fiel admiradora da quiromancia e outras artes esotéricas, sempre que se tomen como unha diversión e non se perda o norte… en breve, nuevos episodios y nuevos “aires”