Noites de viño e desvaríos

Jump to Comments

 

Xoves de choiva en Coruña… Esa auga que tanto precisan os embalses, a min deprímeme. Mala carta de presentación para unha galega.

Improviso unha cena con Raquel, á que tampouco lle gusta moito o de mollarse. Cambiamos o ximnasio, que tan ben lle viría as miñas desentrenadas pernas, por unha nova sesión gastronómica que ía ser lixeira ata que aparece a nocilla enriba da mesa e a untamos en medio paquete de tostadas.. O que importa é a intención, que din por ahí…

Ao calorciño do viño, e despois de chegar a conclusión de que deberíamos ter nacido no sur, empeza unha desas conversacións trascendentais que tanto liberan.

Falamos da soidade, dos medos racionáis e irracionáis, do idealismo doutras xeracións, da xente comprometida, do difícil que é cambiarse a un mesmo e do ben que estaría ser desta ou daquela forma…

En fin, unha sucesión de desvaríos que pouco ou nada arranxan pero que fan máis agradable unha noite de choiva…

2 Comments

Filed under Uncategorized